A new painting, finally! It’s been a while, I know. Many people asked me why it was taking so long to make a new painting. My typical answer: “I’m currently concentrating on writing my art theory.” But that’s a very difficult task. Obviously it will never be finished, but it’s a good exercise to formalise my ideas in the form of a paper to make them more structured. It will become the starting point for new work with a solid base.

Once the paper is finished it will be published here, but until then, here are some starting points that I will elaborate on:

• Art is an experiment
• Creating order in disorder
• Creating disorder in order
• Blow ups
• Systemic theory of interconnections
• Art is embodied research in the fundaments of life
• Form through colour
• Colour devo(i)tion

Categories: Abstract · General · Paintings

I’ve already received the same feedback from several people: “You’re still a young artist, searching to find the way to expression”. And they are all right! When I made my series “Touch”, it felt very much “me”: a rational approach to art with an emotional subject. It’s typically me to tried to incorporate a balanced idea into everything. I can’t help it that I’m such a 50/50 person. With me, things are never a OR b, no, they’re always a AND b. (more…)

Categories: Abstract · Paintings · Works of Art

Two coloured planes of texturized oil paint: a smaller black plane and a larger red plane. I love the lamp black and the pure cadmium red, my favourites. Two white planes, unpainted, flat. The white planes communicate with the coloured planes through two touching sides, whereas the black and the red are only in touch with each other through an infinitely small point. Is that the last contact between the red and the black, or the first? Have the planes slided past each other in opposite directions, leaving behind a void of white that will soon fill the entire canvas? Or have they slided diagonally into our view from within the corners of the painting; and are they now experiencing that tentalizing, exciting tension of awaited touch?

Categories: Abstract · General · Paintings · Works of Art

The tension between two forms, as shown in my series about the tactile sense, is depicted as the approaching contact between two planes of colour. Two contrasting colours, red and black, are separated by a thick white line. In all there are three players that build up tension: the white line keeps the distance between the red and the black plane. Red and black can’t come any nearer, as much as they would want it. The planes of colour are not flat, but painted vividly with lots of texture: this painting is not a snapshot, but a depiction of a continuous attempt of approach.

Categories: Abstract · Paintings · Works of Art

Tastzin is een reeks waarin spanning centraal staat: tussen de aanraker en de aangeraakte, dus het aanraken en het net niet aanraken, tussen de lichamelijke sensatie en de verwachting ervan. Want voor mij is deze reeks rond tastzin een reeks rond de zintuigelijke waarneming van de tast en de daarmee gepaard gaande spanning. Je kan die spanning die je op de schilderijen weergegeven ziet als de spanning tussen een lijn en een cirkel ook een totaal andere interpratie geven, dat hoeft geen lichamelijke te zijn, zoals mijn inspiratie. Zolang de spanning maar op het schilderij af te lezen valt. Deze keer heb ik het schilderij geen titel gegeven omdat ik er ook geen voor ogen heb gehad.

De reeks rond tastzin is een heel rationele reeks: het is een reeks waarin ik mij eerder als denker dan als impulsief kunstenaar toon. Het is een heel mathematisch voorbereide reeks. Elk schilderij wordt vooraf op een papiertje met gradenboog, passer en meetlat uitgetekend tot op de millimeter en dan op het doek overgebracht. Ik heb dat met alle 5 de schilderijen gedaan uit deze reeks. Het is een heel wiskundige manier van schilderen. Er komt ook heel weinig schilderen aan te pas. De tekeningen zijn op het doek aangebracht met een potlood en nadien is er een titanium witte laag olieverf op aangebracht om het contrast te verhogen. Je zal ook zien dat het volume tussen de balklijnen en de cirkellijnen niet geschilderd werd: dit is enkel geprepareerd doek zonder een extra laag wit. Ik hoop dat dit na verloop van tijd ook meer contrast zal geven.

De verf werd ook doelbewust zo aangebracht dat de potloodlijn hier en daar een beetje overschilderd werd en zo flouer werd. Door het bindmiddel van de verf werden de lijnen ook soms extra geaccentueerd: de lijn wordt natter en donkerder. Zo ontstaat eerder een speelsere dan een harde wiskundige lijn, maar op een willekeurige manier. Dit is opzettelijk zo gedaan omdat dit meer aansluit bij de impulsievere trekken die in mijn andere abstracte kleurrijke werken terug te vinden zijn. De beeldtaal die in mijn abstracte werken te lezen is, ga ik ook meer en meer proberen vertalen naar mijn toekomstige werken, maar dan met een andere onderwerpsmaterie.

Categories: Abstract · Paintings · Works of Art

Verstrengelde lichamen die tegen elkaar liggen, om elkaar heen draaien; twee lichamen die een worden: de meest intense en innige vorm van aanraking die er bestaat. Als daad van verzoening bevat ze nog meer warmte en geeft ze zoveel meer voldoening dan onder welke andere vorm ook.

De lijn die de cirkel doorboort kan ook pornografisch geïnterpreteerd worden, en niet onterecht. De seksuele daad is de diepste vorm van aanraking die er bestaat, en kon aldus niet ontbreken in deze serie.

Maar uiteindelijk staat de spanning centraal in deze reeks: hier focust deze spanning zich niet op de vraag of er een aanraking zal plaatsvinden. Neen, dit is reeds duidelijk. Hier wordt de spanning aangereikt door de nieuwsgierigheid naar het vervolg: zal de lijn verder bewegen? Hoe reageert de cirkel hierop?

Categories: Abstract · Paintings · Works of Art

Een derde schilderij in de reeks rond de tastzin. De bedoelde afwezigheid van de aanraking staat in “Is er iets?” centraal. Je weet dat er iets is, want je voelt het gemis; je voelt geen streling meer van een zacht gebaar, geen warmte van welwillende vingers of licht bevochtigde lippen op de jouwe. De vraag naar de oorsprong van dit gebrek kan evengoed gesteld worden door diegene die het zonder de aanraking moet doen als door diegene die beslist dat het zo moet: gebrek aan aanraking als straf. Mensen kunnen wreed zijn.

Categories: Abstract · Paintings · Works of Art

Een tweede schilderij in de reeks rond aanrakingen. Het spel van aanraken en niet aanraken, wel willen, maar niet durven aanraken; het creëren van een groot verlangen bij de persoon die aangeraakt zal worden door het aanstalte maken tot aanraking. Je sluit de ogen, je bereidt je voor op dat intense genot, je wil het voelen, nu, alsjeblief, raak mij aan.

Categories: Abstract · Paintings · Works of Art

Hoe verbeeld je een aanraking: dat subtiele gebaar tussen twee mensen die tot een der intiemste vormen van contact kan gerekend worden; dat fragiele evenwicht tussen een gewenste en gewraakte prikkeling; die dagdagelijkse banaliteit die evengoed erotisch als pornografisch kan zijn?

Dit abstract-geometrische schilderij kent een heel andere stijl dan de abstracte werken die ik tot nu toe gemaakt heb. De uitgangsidee is ook volledig verschillend: waar ik met de kleurrijke schilderijen de nadruk wil leggen op kleur en textuur en de toeschouwer ertoe wil overhalen om met zoveel mogelijk zintuigen te interageren met het werk (en aanraken mag ook!), wil “Aanraking” de zintuiglijke actie zelf verbeelden.

Categories: Abstract · Paintings · Works of Art

Waarschijnlijk is het ondertussen al duidelijk dat ik mijn abstracte olieverfschilderijen geen betekenisvolle titel meer meegeef. Meestal had zo een titel nogal een esoterische bijklank en kon die toch de lading niet helemaal dekken. Dan heb ik maar besloten om geen titels meer te bedenken; nu heten de abstracte werken allemaal “Zonder titel”, gevolgd door een nummer.

In dit werk is mijn voorliefde voor het alomtegenwoordige Cadmium-rood weer maar eens duidelijk. Voor mij is dit een immens intense kleur waar je alle kanten mee uitkunt: je kan haar met elke mogelijke gedachte verbinden. Ik gebruik haar dan ook graag met “die verdammte Farbe”, groen, zoals Schubert het in “Die schöne Müllerin” heeft verwoord.

Ik speel graag met rasters, vierkanten, duidelijke omlijningen. Voor dit schilderij ben ik dan ook begonnen met een raster aan te brengen op het canvas, en het thema van het vierkant van dan af verder uit te werken. Ik ben iemand die zaken schikt, netjes naast elkaar legt, evenwichten zoekt en overal patronen in ziet, zowel in tijd als ruimte. En die (soms verdomde) eigenschap is te lezen in dit werk.

Categories: Abstract · Paintings · Works of Art